Den Generael

De dag begon vandaag al behoorlijk vroeg; om twee uur ongeveer; een zeurende keelpijn hield met wakker tot -schat ik- vier uur. De uren dat ik wél sliep, droomde ik dat de Rode Duivels al hun groepswedstrijden op het WK verloren.  Ik was er zeker van; er komt een fikse verkoudheid aan.

Gisteren was het Microsoft-office-specialist (MOS)-examen Exel en ik was niet geslaagd. Al lag ik daar dus, zie de keelpijn, niet wakker van.

Vandaag was er dan eindelijk, na anderhalve week oefenen, de Generale Repetitie van Tous Ensemble. Vanmiddag was ik zo zenuwachtig als een kalkoen de week voor kerstmis, maar vlak voor opkomen was dat helemaal weg. Het feit dat je niemand in het publiek herkend, is daar niet vreemd aan. Tijdens de voorstelling ging mijn Haka compleet de mist in en had ik het gevoel dat de weinige ruimte die ik had, helemaal was opgelost. Bewijze de elleboogstoot ergens in het begin.

De reacties achteraf waren lovend (soms iets té analytisch, maar kom) en het applaus overweldigender dan ik had verwacht. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen daar verslaafd aan raken.

Morgen is het de grote premiére. Hopelijk houdt mijn keel het uit.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.