628

Stel je het volgende tafereel voor: Tomorrowland 2014. Het is zaterdag in het eerste weekend. De zon schijnt en de vogeltjes fluiten. Alleen hoor je ze natuurlijk niet  omdat de bonkende deunen alles overstemmen. De sfeer zit er goed in (het blijft een festival) en de drank (en, we moeten daar niet naïef in zijn, de drugs) beginnen hun werk te doen. Koppeltjes staan te kussen en de geur van hamburgers vult de weides aan de verschillende podia. Regi is goed gezind en de hardstylers stylen hard.

Ondertussen is het vijf uur en dan speelt Laurent Garnier zijn set op de mainstage. De kom aan de mainstage stroomt vol met duizenden dansende jonge, mooie lijven. Er word in nekken gezeten alsof iemand juist de ‘kamelendans’ heeft opgelegd en de opblaasgadgets van een bekend vaderlands telecommerk vliegen door het zwerk. Alles is zoals het moet zijn; Tommorowland op zijn allerbest.

Of toch niet? als in de menigte vlakbij het podium het lot een wrede sprong maakt waardoor een met helium gevulde ballon ontploft door een sigaret en dat een bescheiden doch duidelijk vlammetje geeft, ontstaat er paniek. Mensen drummen  en vertrappelen elkaar. De menigte kan niet meteen een kant uit omdat de hellingen aan de kom te stijl zijn en de massa verstikt zichzelf. Er word geschreeuwd, gehuild en getiert. Dit is niet waar de meesten hier voor betaald hebben.

Na een kwartier is het ergste voorbij. De weide ligt bezaaid met mensen die geen teken van leven meer geven. Er is algehele paniek met sirenes als soundtrack. Jongens zoeken hun liefje. Jonge meisjes hun andere vriendinnetjes. Ondertussen stromen de eerste tv-ploegen toe (die toch altijd in de buurt zijn bij dit mega-festival). Mensen krijgen in het zes uur-journaal de eerste beelden te zien en slaan zelf ook aan het panikeren; Ons Shania is daar ook!

Anderhalf uur na de ramp volgt een eerste – voorzichtige- balans; vermoedelijk 258 doden, maar van honderden anderen is nog niets vernomen. De eerste ouders komen intussen aan met hun wagens, die zo een enorme verkeerschaos veroorzaken rond Boom. De organisatoren geven hun eerste persconferentie, die ze nog een hele nacht elk uur zullen updaten.

Om kwart voor twee ’s nachts volgt de definitieve balans; 628 doden en een veelvoud aan gewonden.

De premier en de koning bezoeken zondag de plek van de ramp en proberen nabestaanden te troosten. Er komt een speech; de omstandigheden zullen onderzocht worden en de schuldigen zwaar gestraft! In de eerste zitting na het zomerreces gaat de oppositie zwaar in de aanval; waarom werden er ballons met helium verkocht op Tomorromland? Waarom waren er geen betere evacuatieinstructies? Waarom stond dat podium zo dicht bij de randen van de kom? Waarom werd dat festival überhaupt in De Schorre georganiseerd?

De eerste minister belooft maatregelen; er mogen geen evenementen meer georganiseerd worden voor méér dan vijfduizend mensen. In concreto is de Belgische festivalzomer dus van de kaart geveegd. Een emotionele doch enigzins begrijpende beslissing na 628 doden op één van ’s werelds best georganiseerde festivals. Eén van de organisatoren pleegt een week na het debacle zelfmoord omdat hij het schuldgevoel niet kan dragen.

Tot zover de fictie. In 2013 vielen er 628 doden in het verkeer. Een laagterecord.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.