Kings’ House

Drie dagen ver op de West Highland Way en eindelijk tijd/WiFi om iets te posten, vergezeld van een pint Belhaven Best aan een gammele tafel in de Climbers’ Bar, Eén van de twee bars van The Kings’ House Hotel in Glencoe.

De vlucht naar Glasgow (de derde stad van het VK) was heel erg rustig. Veel rustiger dan die Ryanair- vliegers ooit voor elkaar krijgen. Ondanks het slechte weer bij de landing. Meteen na de landing hadden we een lijnbus naar het centrum, waarbij de chauffeur rustig de bus liet wachten tot ik terug was om ergens in de Luchthaven gepast geld te vinden. Een beetje verder op de rit kregen we het gezelschap van een goedlachse, doch niet overdreven knappe adonis die ons alles vertelde over de beste Whiskybars in Glasgow. En ons meteen vertelde waar we eraf moesten.

Ga jíj naar de Jeugdherberg? Mwoehaha!

-medebuspassagier op weg naar het centrum wijzend naar Pa.

In de jeugdherberg werden we vriendelijk verwelkomd door een receptioniste die, as we speak, op citytrip is in Antwerpen. Goede reisagenten als we zijn, overlaadden we haar met tips over waar te gaan. ’s Avonds dineerden we in een pub in een voormalig schoolgebouw. Ik had, voor de geïnteresseerden, fish&chips.

De ochtend erna had ik het eerste (en zeker niet het laatste) ontbijt bestaande uit spek, eieren, bonen in tomatensaus en een worstje. Dat moest ook, want het was de eerste wandeldag. Nou ja.

Eerst namen de taxi naar Buchanan bus station, de centrale transporthub van de stad. Na een kleine shopstop in een naburige Sainsbury, was de bus naar Inveraran al snel vertrokken. Van zodra de bus het station uit was, vielen ook de eerste regendruppels.

Het was anderhalf uur rijden naar Inveraran, waarvan al snel de helft in Greater Glasgow, maar eens de stad uit, kwamen we al snel aan Loch Lomond, een enorm meer waarlangs de eerste etappes van de West Highland way lopen. Twee etappes die wij beslisten om over te slaan. Terwijl de regen in intensiteit toenam, stopte de chauffeur en las ik het bord met daarop de naam van de Pub; The Drovers Inn. Tijd om te wandelen.

Terwijl de wind en de regen tegen de enkele beglazing van Het Kings House Hotel beuken, vind ik het tijd om gaan te slapen. Morgen (hopelijk) meer.

20140408-223437.jpg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.