Halve Marathon Lier

Van alle halve marathons die ik al gelopen heb (niet dat dat zo’n indrukwekkende lijst is), kende deze de slechtste voorbereiding. De avond voordien was het nieuwjaarsreceptie op mijn werk en ik heb mij niet aan water of fruitsap gehouden.  ’s Morgens word ik anderhalf uur te vroeg wakker en kan ik de slaap niet meer vatten. Ik heb ook een verkoudheid en in de loop van de voormiddag voel ik mij bij momenten zo ellendig, dat ik overweeg niet te gaan. Het enige dat mij om twaalf uur doet beslissen de gezellig warme living te verruilen voor de dijken van Lier, is het feit dat ik enkele maanden geleden een abonnementje voor alle natuurlopen heb gekocht.En die zeventien euro moeten redenderen!

Het is dan ook met een bang hartje dat ik net op tijd in Lier aankom. Ik heb wel eerder halve marathons gelopen, maar nog nooit verder dan die 21 kilometer. Ik voel me nog alijd niet geweldig. En voelde ik daar ook mijn darmen niet tekeer gaan als een rommelende sneeuwlawine? 

Na een korte opwarming (één schamel rondje op de piste) begeef ik me naar de start. Vooral omdat de omroeper aandringt: de start is al binnen vier minuten. Op weg naar de start kom ik Mark tegen en samen bewegen we ons naar het startvak. In dat startvak zie ik Linda en en na het uitwisselen van gelukwensen is het alweer tijd om te starten!

De eerste twee kilometer loop ik samen met Mark en gaat het best goed. We doen het rustig en worden veel gepasseerd, maar da’s niet erg: die halen we straks wel terug in. 

Na drie kilometer steekt mijn oude, bekende vijand  weer de kop op; Rugpijn! Ik moet mijn snelheid temperen en Mark laten gaan. De rugpijn word erger en erger en ik moet me, zoals altijd vroeger, erdoorheen bijten. Hard bijten. De laatste keer dat het zich manifesteerde was tijdens de tien mijl van Antwerpen en is toen nooit echt overgegaan. Ik vrees dus het ergste; dit nog achttien kilometer uithouden is onmenselijk. Ik hou mijn hand op mijn rug in de hoop dat het voor wat opwarming zorgt en dat helpt wonderwel. Drie kilometer verder is de pijn voltooid verleden tijd. 

Ik hou mij nog even in. Onderweg staat pa langs de kant te supporteren. De naweeën van de rugpijn spelen me nog parten tot na de bevoorrading onder de brug in Nijlen. Eens die brug helemaal gepasseerd acht ik mijn moment gekomen. Ik voel me wonderwel goed en verhoog mijn tempo. Zonder dat het tegenvalt. Langs de dijk van het Netekanaal begin ik de ene na de andere loper in te halen op de tonen van ‘Survival’ van Muse op mijn iPhone. Ik zie het groepje van Mark in de verte snel dichterbij komen. Eens de Heilige Grond van Lierse gepasseerd, verlies is de groep uit het oog doordat een voetgangerstunnel me het zicht ontneemt. Na dat tunneltje blijkt die groep uit elkaar gevallen en krijg ik, met nog drie kilometer te gaan, symbolische waterzakken aangemeten aan mijn enkels. 

De laatste kilometer gaat in en de waterzakken lijken verdwenen. Ik kijk op mijn horloge en daaruit blijkt dat een persoonlijk record nog mogelijk is. Ik lijk wel te zweven en voel me geweldig. Maar in de laatste bocht wordt duidelijk dat ik het wereldrecord op de honderd meter zou moeten verbeteren. Dat is vandaag te hoog gegrepen, maar kom toch half euforisch binnen op 1:50:46, 6 seconden boven mijn persoonlijk record. Bij de nabespreking aan de aankomst ben ik zelfs wat overmoedig: wanneer iemand voorstelt om de Marathon van Lier, binnen twee maanden, mee te lopen, zeg ik er serieus aan te denken. Laat dat, bij nader inzien, maar zo. De 25 volgende maand zullen al lastig genoeg worden. 


Er moet mij toch nog iets van het hart, beste lopers. Voorbij de brug aan het keerpunt in Nijlen lag de berm besmeurd met verpakkingen van gelletjes, terwijl er tweehonderd meter eerder een bevoorradingspost stond met meer dan voldoende vuilbakken. Dan doe je dat toch expres? Als triatlonofficial mag ik daar -geheel terecht- een gele kaart voor trekken. Hier kan ik weinig anders dan het op deze pagina aanklagen…

4 gedachten over “Halve Marathon Lier”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *