Eifelsteig Dag 1: Gemünd – Kloster Steinfeld, 17,9 km.

Het is al bijna elf uur als we de eerste stappen van de Eifelsteig zetten in Gemünd. We steken de weg over, gaan het bos in en mogen al meteen beginnen klimmen. We wandelen door een dicht herfstbos. De weg ligt verstopt onder afgevallen bladeren en het bos ruikt naar het najaar. Aan het eerste uitzichtpunt is het al meteen tijd om iets uit te spelen; het is zonniger en vooral droger dan voorspeld.

Na zeven kilometer komen we door het dorpje Olef, bekend voor zijn mooie vakwerkhuizen. We nemen wat foto’s en kijken onze ogen uit op het fraaie dorpsplein. We worden aangesproken door één van twee oudere heren die op een bank in het dorp zitten te praten. Hij blijkt Georg Kessler te zijn. Ooit succescoach en nu genietend van zijn oude dag in dit kleine Eifeldorp. Hij onderhoud ons een halfuur in vlekkeloos Nederlands over de voetballerij en de Europese geschiedenis en lijkt erg blij te zijn om nog eens iemand met een Vlaamse tongval te horen spreken. Net als we denken dat hij nooit meer zal ophouden (wat een begenadigd spreker is die man!) wijst hij ons naar een opstelling met een stoel die, vanuit een bepaalde hoek gezien, je ogen bedriegt. Hij gaat nog even mee op de foto en we kunnen verder (terwijl u Wikipedia checkt).

Na een dorp, dat is nu eenmaal zo in de wereld der trekkers,komt altijd een klim. We wandelen doorheen een naaldwoud en komen snel uit in Golbach, waar we willen eten en rusten. Alleen zijn de twee eetgelegenheden in het dorp gesloten omdat het maandag is, blijkbaar een erg populaire sluitingsdag. We nemen dan maar noodgedwongen onze toevlucht tot een bankje op het speeltuintje. Zonder koffie maar met de zon.

Na het eten gaan we snel naar het laatste deel van de etappe. Nog zes kilometer tot Kloster Steinfeld. Loofbos in herfstkleuren wisselt af met weiden. Als we een drukke weg oversteken en bovenaan in de weide naar links kijken, zien we het klooster al liggen. Toch is het nog bijna drie kilometer. (Lees verder onder de foto’s)

We mogen nog net door als een boer de wandelweg heeft afgezet om zijn koeien door te laten. De weg gaat over op een smal glibberig paadje in het woud. Het stijgt en daalt ook sterk, waardoor we goed moeten uitkijken waar we onze voeten zetten. Eenmaal boven wandelen we langs de Kloostermuur naar de poort. We besluiten eerst een tafel te gaan reserveren in één van de drie restaurants, maar ook die blijken alledrie gesloten wegens maandag. Geen probleem; in het klooster weet men vast een oplossing. We drinken eerst nog een Steinfelder Klosterbier in het café en melden ons aan bij de receptie van de gastenkamers. Men biedt ons avondeten aan in het klooster en dat slaan we natuurlijk niet af. Maar eerst naar onze kamer. (Lees verder onder de foto’s).

De tijd dat kloosterverblijven nog bestonden uit vochtige kamertjes met een hard bed, een nachtpot en een bijbel is duidelijk voorbij. We krijgen een super-de-luxe kamer met panoramisch zicht over de bossen rondom ons. Er is zelfs een minibar!

We genieten van de inloopdouche en gaan op verkenning in het klooster. Er is een rondgang en de basiliek in Romaanse stijl is een bezoek méér dan waard.

Het avondeten is niet veel … euh… soeps, want het bestaat eigenlijk voornamelijk uit maaltijdsoep met een grote Frankfuterworst in het midden.

Gelukkig is er Steinfelder Klosterbier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.