leren

Levenslang leren. In de jaren ’90 was elke onderwijsdebat er vol van. Het leren beperkte zich in het verleden te vaak tot de jaren tussen de geboorte en de volwassenwording.

Daarna lag het vast. Je was een bakker, een visser of een beenhouwer. En niemand kon dat ooit veranderen. Tot aan je pensioen was het dat of niets. Als je het geluk had langer te kunnen studeren, werd je iets dat hoger aangeschreven (maar vaak minder nuttig) stond, maar ook dan was het tot aan de welverdiende rust datgene waarvoor je naar de universiteit ging.

Tot het levenslang leren ingang vond. Avondscholen schoten sneller uit de grond dan madeliefjes op een zonnige alpenweide. aanvankelijk alleen nog voor hobby’s, maar de laatste jaren bieden ook hogescholen hun diensten aan in afstandsonderwijs. Ook de Open Universiteit biedt mensen die tweede (of derde. Of vijfde) kans.

Na een poging tot afstandsonderwijs bij Odisee in Sint-Niklaas (eerste jaar succesvol, tweede jaar niet meer) en een poging bij Karel De Grote Hogeschool in Antwerpen (falikant mislukt) wilde ik iets rustigers, minder dwingend.

En zo kwam ik bij Udemy uit. Voor enkele euro’s (zeker nooit de volle pot betalen, ze doen meer dan genoeg paas- kerst- lente- en kom-alsjeblief-terug-acties) kan je leren tekenen, fotograferen, websites bouwen en veel meer  middels oerdegelijke video’s en prima ondersteuning. Soms zelfs in de moedertaal.

Voor de zoekende mens dus zeker het proberen waard.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.